شناسایی عوامل موثر بر انتخاب قطارهای حومه ای و مترو (مطالعه موردی: سفرهای پرند- تهران)

در سالهای اخیر همزمان با صنعتی شدن جوامع و افزایش مهاجرت به کلان شهرها حومه نشینی افزایش یافته است. با در نظر گرفتن اهمیت تقاضای سفرهای اجباری فزاینده حومه ای و با توجه به تازه کار بودن مترو و کمبود ظرفیت قطارهای حومه ای پرند تهران این مطالعه با هدف شناسایی عوامل موثر بر انتخاب قطارهای حومه ای و مترو در این مسیر متمرکز شده است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی است که دادههای آن از ۴۸۹ پرسشنامه تکمیل شده که با هدف شناسایی این عوامل طراحی شده به دست آمده است. یافتههای پژوهش که با استفاده از مدل لوجیت دوگانه مدل سازی شده، نشان میدهد که عواملی از جمله ازدحام هزینه سفر، وضعیت اشتغال زمان سفر راحتی قابلیت اطمینان و تعداد دفعات سفر در هفته در انتخاب بین قطار حومه ای و مترو تاثیر گذار هستند. این مطالعه نشان داد که بهبود خدمات حمل و نقل همگانی به ویژه مترو میتواند به توزیع متوازنتر تقاضا بین قطارهای حومه ای و مترو بیانجامد. با توجه به نتایج این پژوهش بهینه سازی زمانبندی حرکت قطارها و افزایش ظرفیت سرویس دهی در ساعات اوج و توجه به عواملی مانند کاهش هزینه های بلیت و بهبود ساعات کار مترو از جمله سیاستهای موثر برای افزایش مطلوبیت مترو و کاهش تراکم مسافران در قطارهای حومه ای است.

کلیدواژه ها:

مدل انتخاب گسسته تقاضای ، سفر قطارهای حومه ای ، مترو ، افزایش شتابان شهرنشینی