تحلیل انتقادی از قابل گذشت بودن جرم رهاسازی افراد ناتوان در پرتو اصل حمایت از بزه دیدگان خاص

جرم رهاسازی کودکان یا افرادی که به دلیل شرایط سنی جسمی یا ذهنی قادر به محافظت از خود نیستند، به دلیل تاثیر عمیق بر حقوق بنیادین افراد و نظم عمومی از جرایم نیازمند توجه ویژه در نظامهای حقوقی است. ماده ۶۳۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ و اصلاحی،۱۴۰۳ این رفتار را جرم انگاری کرده و برای مرتکب مجازات حبس از سه ماه تا یک سال یا جزای نقدی پیش بینی کرده است. این مطالعه با روش تحلیلی-توصیفی، چالش های حقوقی و اجرایی این ماده را بررسی کرده و پرسش اصلی آن این است که آیا قابل گذشت بودن این جرم با اصول حمایت از بزه دیدگان خاص سازگار است و چگونه میتوان با اصلاح، قانون حمایت موثرتری از کودکان و افراد ناتوان فراهم کرد؟

کلیدواژه ها:

بزه دیدگان ، خاص ، جرم قابل ، گذشت حقوق ، اطفال ، سیاست جنایی ، حمایتی ، عدالت ترمیمی