بررسی رابطه بین ترومای دوران کودکی و افکار خودکشی در بزرگسالی

هدف از این پژوهش بررسی رابطه ترومای دوران کودکی با افکار خودکشی در بزرگسالی بود. طرح این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مراجعه کنندگان به کلینیک های روان پزشکی شهر مشهد در بازه زمانی سال های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ با محدوده سنی ۱۸ تا ۶۰ سال بود که از این جامعه، نمونه ای به حجم ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ترومای دوران کودکی (Bernstein et al., ۲۰۰۳) و پرسشنامه افکار خودکشی (Beck, ۱۹۷۹) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS ویراست ۲۷ تحلیل شدند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین مولفه های ترومای دوران کودکی تنها سوء استفاده جنسی رابطه مثبت و معناداری با افکار خودکشی دارد (۰۰۱/۰p<،۵۵/۰=β). همچنین، نتایج نشان داد که این مدل توانسته است ۳۴ درصد از واریانس افکار خودکشی را تبیین کند. براساس این یافته ها، پیشنهاد می شود ارگان ها و نهادهای مرتبط با سلامت روان، مشاوران و درمانگران با تمرکز بر شناسایی و مداخله زودهنگام در موارد سوء استفاده جنسی دوران کودکی، برنامه های پیشگیرانه و حمایتی موثر طراحی و انجام دهند تا از پیامدهای روانی بلندمدت آن کاسته شود.

کلیدواژه ها:

تروماهای دوران کودکی ، افکار خودکشی ، سوء استفاده جنسی