بازنمایی امر و وانموده در: سینما مطالعه ی فیلمهای دختر گمشده و ممنتو با رویکرد نظری بودریار

در عصر حاضر حدود بین امر واقع و بازنمایی به شدت مخدوش شدهاند و کثرت و انموده و ناپدید شدن امر واقعی در نظریه ژان بودریار چارچوبی ارزشمند برای تحلیل متون سینمایی ارائه میدهد. پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی بازنمایی مفاهیم و انموده و امر واقع در دو فیلم برتر سینمای معاصر یعنی فیلم دختر گمشده (۲۰۱۴ به کارگردانی دیوید فینچر و فیلم ممنتو (۲۰۰۰) به کارگردانی کریستوفر نولان متولد ۱۹۷۰) از منظر ژان بودریار (۲۰۰۷-۱۹۲۹) می پردازد. فیلم دختر گمشده محملی برای تحلیل آپاراتچیک رسانه ای شخصیت اصلی با اذهان مردم و فیلم ممنتو به تحلیل شیوهی معکوس آپاراتوس، تصویر زبان و بحران حافظه به عنوان استعاره ای از وضعیت غیر واقع در این پژوهش به عنوان نمونه در نظر گرفته شده اند. پژوهش حاضر به این پرسش پاسخ میگوید: که با توجه به این که سینمای فینچر و نولان به عنوان نمونه های بازنمایی عینی نظریه و انمودههای بودریار شناخته میشوند این آثار با چه شیوه های قابل مقایسه ای مخدوش شدن حدود امر واقع و بازنمایی را به چالش میکشند؟ مطالعه حاضر با روش کیفی و رویکرد تحلیل تطبیقی، به واکاوی نحوه بازتولید مفاهیم بودریاری همچون امر واقع و انموده، تحریف امر واقعی آپاراتوس و فقدان امور واقع و رابطه ی آن با امر حاد واقعی در نمونه های سینمایی میپردازد. پژوهش از طریق منایع کتابخانهای و اینترنتی و مشاهده تجربی و توصیف و تحلیل فیلمها انجام میگیرد. با توجه به اینکه امر واقع و بازنمایی بودریاری در سینما به وسیله ی تکنیکهای تصویری و روشمند آپاراتوس را به چالش میکشند به این ترتیب که دختر گمشده از طریق آپاراتوس رسانه ای و تحریف امر واقع و همچنین ممنتو از طریق مخدوش نمایی حافظه از طریق توهم تصویری و زبانی مراحلی از تولید وانموده و رخدادهای حاد واقعی شده را به تصویر می کشند. به این ترتیب مفاهیم بودریاری میتوانند در شیوه ی پیکربندی تصویری مطرح شده و به تحلیل آن بپردازند، انتظار میرود که هر دو نمونه ی فیلم مورد مطالعه بتوانند به شیوههای مبتکرانه بحران بازنمایی و تحریف آپاراتچیک در امور زیستی عصر حاضر را نشان دهند.

کلیدواژه ها:

ژان بودریار ، دیوید فینچر ، کریستوفر نولان ، آپاراتوس ، بازنمایی امر واقع ، وانموده