پیش بینی نشانگان اضطراب جدایی کودکان بر اساس شیوه های فرزندپروری مادر

اختلالات اضطرابی یکی از شایع ترین اختلالات در کودکان و نوجوانان است و شواهد زیادی وجود دارد که بیشتر بزرگسالان مبتلا به این اختلالات در دوران کودکی نیز این مشکل را داشته اند. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی نشانگان اضطراب جدایی کودکان بر اساس شیوه های فرزندپروری مادر انجام شد. طرح پژوهش همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی کودکان ۸-۶ ساله مراکز پیش دبستانی و دبستان های شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه آماری ۳۰۰ نفر از کودکان بود که با روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای وارد مطالعه شدند و مادران آنها به پرسشنامه های مورد نظر پاسخ دادند. ابزار اندازه گیری این پژوهش شامل پرسشنامه ی اضطراب جدایی (SAS) و پرسشنامه سبک های فرزندپروری (PSQ) بود. داده های به دست آمده در دو سطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند و آزمون فرضیه ها در سطح استنباطی با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون صورت پذیرفت. نتایج نشان داد از بین سبک های فرزندپروری، مادر فرزندپروری اقتدار منطقی به صورت منفی و معناداری و فرزندپروری سهل گیرانه نیز به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی اضطراب جدایی می باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب جدایی ، شیوه های فرزندپروری