مطالعه تحلیلی رویکردهای نوین تدریس متمایز (Differentiated Instruction) و تاثیر آن بر رضایت و موفقیت یادگیرندگان با نیازهای ویژه

روش تحقیق این مطالعه به صورت یک مروری تحلیلی طراحی شد. پایگاه های داده ERIC، Web of Science، Scopus و Springer از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ مورد جستجو قرار گرفتند و کلیدواژه هایی مانند "تدریس متمایز"، "یادگیرندگان با نیازهای ویژه"، "رضایت یادگیرنده" و "موفقیت تحصیلی" به کار گرفته شدند. مقالات منتخب بر اساس تحلیل محتوای کیفی و دسته بندی محورهای اصلی شامل استراتژیهای تدریس، رضایت یادگیرندگان و نتایج تحصیلی تحلیل شدند تا چارچوب تحلیلی جامعی ارائه شود. یافته ها نشان داد که سبک های تدریس شخصی سازی شده همراه با بهره گیری از فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی و محیط های واقعیت مجازی، انگیزه و رضایت دانش آموزان را افزایش داده و موجب ارتقای عملکرد تحصیلی آنان می شود. همچنین خودکارآمدی، انگیزه و سواد فناوری معلمان از عوامل موثر در موفقیت اجرای DI هستند. تلفیق DI با رویکردهای فراگیر مانند طراحی آموزشی همگانی (UDL) محیط های آموزشی شمول گرا ایجاد کرده و امکان پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان را فراهم می آورد. با وجود نتایج مثبت، محدودیت هایی همچون تفاوت های فرهنگی، زمینه های آموزشی و دسترسی محدود به فناوری های نوین می توانند اجرای DI را محدود کنند. بنابراین، حمایت مدیریتی و توسعه حرفه ای معلمان از پیش نیازهای موفقیت در تدریس متمایز است. به طور کلی، این پژوهش تاکید می کند که ترکیب شناسایی تفاوت های فردی، استفاده از فناوری های نوین و توسعه حرفه ای معلمان، راهبردی موثر برای ارتقای یادگیری شخصی سازی شده و ایجاد محیط آموزشی فراگیر و انگیزشی است.

کلیدواژه ها:

تدریس متمایز ، رضایت یادگیرنده ، موفقیت یادگیرنده ، نیازهای ویژه