تفاوتهای فردی در یادگیری شاگردان با استعداد و ریشه یابی عدم یادگیری

یادگیری به عنوان یکی از مهمترین فرایندهای روان شناختی و تربیتی تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل، فردی، اجتماعی، عاطفی و روان زیستی قرار دارد. بررسی های آموزشی نشان می دهد که همه دانش آموزان به یک شکل و با یک سرعت مشابه یاد نمی گیرند؛ برخی از آنان به دلیل برخورداری از استعداد و توانایی های شناختی، بالا فرایند یادگیری را سریع تر و عمیق تر طی می کنند، در حالی که گروهی دیگر با مشکلات متعدد در این زمینه مواجه. این پژوهش با هدف بررسی تفاوتهای فردی در یادگیری شاگردان با استعداد و ریشه یابی عوامل عدم یادگیری انجام شده است. روش تحقیق این مقاله توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای و مرور پژوهش های داخلی و خارجی گردآوری شده است. یافته ها نشان داد که تفاوتهای فردی در یادگیری شامل ابعاد شناختی، هوش، حافظه، توجه، عاطفی، انگیزش، اعتماد به نفس، اجتماعی، خانواده، فرهنگ، تعامل با معلم و زیستی، سلامت جسمی است. همچنین عوامل متعددی همچون روش های تدریس ناکارآمد، مشکلات خانوادگی، فشارهای اجتماعی، اختلالات یادگیری و نبود امکانات آموزشی مناسب به عنوان ریشه های اصلی عدم یادگیری شناسایی شدند. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که برای ارتقای یادگیری دانش آموزان باید رویکردی جامع اتخاذ شود؛ بدین معنا که علاوه بر پرورش استعدادهای خاص دانش آموزان توانمند، باید با شناسایی به موقع مشکلات یادگیری، ارائه آموزش های جبرانی، مشاوره روان شناختی، حمایت خانوادگی و بهره گیری از تکنولوژی آموزشی، زمینه یادگیری موثر برای همه دانش آموزان فراهم گردد. این مقاله در نهایت مجموعه ای از راهکارهای آموزشی و حمایتی را برای پیشگیری و درمان مشکلات یادگیری پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، تفاوتهای فردی ، شاگردان با استعداد ، عدم یادگیری ، آموزش