تحول صلاحیتهای حرفه ای معلمان در نظام آموزشی ایران رویکردی تحلیلی به نقش فناوری

تحولات گسترده در نظام آموزش و پرورش، ایران به ویژه در ابعاد فناورانه سیاست گذاری و اجتماعی نقش معلمان را به طور بنیادین دگرگون کرده اند. در این مقاله با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر منابع فارسی معتبر به بررسی ابعاد مختلف صلاحیتهای حرفه ای معلمان پرداخته می شود و تلاش می گردد تا ارتباط میان فناوری های نوین آموزشی، سیاست های کلان تربیتی و هویت حرفه ای معلمان در بستر تحول نظام آموزشی ایران تبیین شود. یافته های پژوهش های داخلی نشان می دهند که صلاحیتهای حرفه ای معلمان در چهار بعد دانشی، مهارتی، نگرشی و ارزشی-شخصیتی قابل دسته بندی اند. در این میان ورود فناوری های آموزشی از جمله آموزش مجازی، هوش مصنوعی و واقعیت افزوده موجب تغییر در نقش سنتی معلمان و نیاز به بازتعریف صلاحیت های فناورانه شده است. همچنین، اسناد بالادستی مانند سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بر تربیت معلمانی، پژوهشگر، اخلاق مدار و توانمند تاکید دارند. با این حال، چالش هایی نظیر ضعف در آموزش های ضمن خدمت، نبود نظام رتبه بندی حرفه ای و بحران هویت حرفه ای در میان معلمان، مانع تحقق کامل این اهداف شده اند. مقاله حاضر با تحلیل این چالش ها و ارائه راهبردهایی در سه سطح فردی، نهادی و سیاست گذاری، پیشنهادهایی برای ارتقای صلاحیت های حرفه ای معلمان در عصر تحول ارائه می دهد. در پایان بر ضرورت بازنگری در تربیت معلم، توسعه یادگیری مادام العمر و ترویج فرهنگ پژوهشگری در میان معلمان تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

صلاحیت حرفه ای ، فناوری آموزشی ، هویت حرفه ای ، سیاست آموزشی ، آموزش ضمن خدمت ، سند تحول بنیادین