اثر روش های تدریس فعال معلم بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان

این مقاله مروری–تحلیلی به بررسی نقش و اثر روش های تدریس فعال معلم بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان می پردازد. روش های تدریس فعال به عنوان رویکردهایی که دانش آموز را از یک دریافت کننده منفعل به یک یادگیرنده مستقل، مشارکت جو و پرسش گر تبدیل می کنند، ظرفیت ویژه ای در پرورش تفکر انتقادی دارند. این روش ها از طریق ایجاد موقعیت های یادگیری تعاملی، حل مسئله گروهی، بحث هدایت شده، ایفای نقش و پروژه های پژوهشی، زمینه ارزیابی و بازنگری مداوم ایده ها را فراهم می سازند. تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که تدریس فعال، نه تنها توانایی تحلیل، ارزیابی و استدلال را در دانش آموزان تقویت می کند، بلکه مهارت هایی همچون انعطاف پذیری ذهنی، پرسشگری سازنده و تصمیم گیری آگاهانه را نیز ارتقاء می دهد. این مقاله ضمن مرور ادبیات موجود، با ارائه پیشنهادهای کاربردی، بر لزوم توانمندسازی معلمان در بهره گیری از روش های تدریس فعال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، تفکر انتقادی ، یادگیری تعاملی ، مهارت های شناختی ، آموزش خلاق