نقش تعامل موثر معلم و والدین در ارتقاء یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعامل موثر معلم و والدین در ارتقاء یادگیری دانش آموزان و شناسایی چالش ها و راهکارهای بهبود این تعامل است. پژوهش از نوع کاربردی و روش آن توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل دانش آموزان، والدین و معلمان مدارس متوسطه یک منطقه شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ است که با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده، ۲۰۰ دانش آموز و والدین و ۳۰ معلم وارد نمونه شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که تعامل موثر معلم و والدین در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارد و بیشترین مشارکت والدین در زمینه جلسات مدرسه و نظارت بر تکالیف دانش آموزان بوده است. همچنین، تعامل موثر معلم و والدین با عملکرد تحصیلی، انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد. تحلیل رگرسیون نشان داد که تعامل والدین و معلم حدود ۳۰ تا ۳۸ درصد تغییرات این متغیرها را تبیین می کند. از سوی دیگر، پژوهش موانعی مانند کمبود زمان، ضعف مهارت های ارتباطی، عدم آشنایی والدین با روش های نوین آموزشی و تضاد انتظارات را شناسایی کرد و راهکارهایی شامل آموزش والدین و معلمان، استفاده از فناوری های ارتباطی، برگزاری جلسات منظم و ایجاد فرهنگ اعتماد و همکاری پیشنهاد شد. در مجموع، پژوهش حاضر تاکید می کند که تعامل مستمر و موثر بین والدین و معلم نقش تعیین کننده ای در ارتقاء کیفیت یادگیری، انگیزه و رشد همه جانبه دانش آموزان دارد و ارتقاء این تعامل برای موفقیت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان ضروری است.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و والدین ، یادگیری دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، خودکارآمدی ، مشارکت خانواده در آموزش