تجربه زیسته دانش آموزان در فضای آموزش فناورانه و چند رسانه ای

این بررسی روایی، تجربیات زیسته دانش آموزان در محیط های یادگیری فناورانه و چندرسانه ای (TEMLEs) را کاوش می کند؛ محیط هایی که در آن ها فناوری های دیجیتال از ابزارهای مکمل به اجزای جدایی ناپذیر آموزش معاصر تبدیل شده اند. این مقاله، بر پایه مبانی نظری همچون پدیدارشناسی، سازنده گرایی اجتماعی، نظریه خودتعیین گری و شناخت تجسمی، بر چگونگی تاثیر این محیط ها بر درگیری شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان تاکید دارد. بررسی، سیر تاریخی توسعه فناوری های آموزشی را پیگیری می کند – از آغاز آموزش رایانه محور تا ظهور یادگیری سیار، واقعیت مجازی و پلتفرم های مبتنی بر هوش مصنوعی – و بر گذار از ارزیابی کارایی فناورانه به بررسی تجربیات ذهنی دانش آموزان برجسته می سازد. از جمله تم های برجسته، می توان به وعده ها و چالش های شخصی سازی، تنش میان استقلال و پیوند اجتماعی، و تاثیر اکوسیستم های دیجیتال بر عاملیت، هویت و حس تعلق اشاره کرد. توجه ویژه ای به نابرابری های دسترسی، سواد دیجیتال و آمادگی عاطفی – که با همه گیری کووید-۱۹ تشدید شده اند – و همچنین مسائل اخلاقی نوظهور نظیر نظارت دیجیتال تعصب الگوریتمی و تجاری سازی معطوف شده است. این بررسی بر ضرورت طراحی پاسخگو به فرهنگ و فراگیر، ادغام حمایت های اجتماعی-عاطفی و رویکردهای مشارکتی که صدای دانش آموزان را در مرکز قرار می دهند، تاکید می ورزد. در نهایت، استدلال می کند که یادگیری دیجیتال پایدار و عادلانه، مستلزم تعادل میان امکانات فناورانه و ارزش های انسانی است و چارچوبی چندمتغیره ارائه می دهد تا پژوهشگران، مربیان و سیاست گذاران را در بازاندیشی آموزش برای عصر دیجیتال یاری رساند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، تعصب الگوریتمی ، عدالت دیجیتال ، شناخت تجسم یافته ، یادگیری چندرسانه ای ، یادگیری فناورانه محور