نقش معلم در پرورش حس «معلم بودن» در دانش آموزان (آموزش همسالان)

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش معلم در پرورش حس «معلم بودن» در دانش آموزان و اثر آموزش همسالان بر توانمندی های آنان است. پژوهش از نوع کاربردی – توصیفی همبستگی و با روش پیمایشی و میان سنجی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی و معلمان مدارس یک منطقه شهری بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای، تعداد ۱۲۰ دانش آموز و ۲۰ معلم به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه حس «معلم بودن» دانش آموزان، پرسشنامه نقش معلم و مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان بود. یافته های پژوهش نشان داد که دانش آموزان تجربه قابل توجهی از حس «معلم بودن» دارند و نقش معلم در این فرآیند مثبت و معنادار است. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که شیوه های تدریس فعال، ارائه بازخورد، تقویت مهارت های اجتماعی و مسئولیت پذیری دانش آموزان، تاثیر معناداری بر پرورش حس «معلم بودن» دارند و شیوه های تدریس فعال بیشترین اثر را دارد. همچنین، تحلیل کیفی مصاحبه ها نشان داد که ایجاد محیط یادگیری حمایتی، ارائه بازخورد هدفمند، تشویق مسئولیت پذیری و تقویت مهارت های اجتماعی از مهم ترین راهبردهای موثر معلمان در این زمینه است.بر اساس یافته ها، پرورش حس «معلم بودن» در دانش آموزان علاوه بر ارتقای یادگیری محتوای درسی، موجب تقویت مهارت های زندگی، مهارت های اجتماعی، اخلاق حرفه ای، اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری آنان می شود. این پژوهش نشان می دهد که معلمان با راهبردهای مناسب و هدایت موثر، می توانند یادگیری و رشد شخصیتی دانش آموزان را به طور همزمان ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

حس معلم بودن ، آموزش همسالان ، نقش معلم ، یادگیری فعال ، مسئولیت پذیری