تحلیل و بررسی تاثیر تدریس فعال بر یادگیری عمیق در دانش آموزان ابتدایی

روش تدریس فعال به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی در دهه های اخیر، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. این روش بر روی مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری تاکید دارد و می تواند به تقویت یادگیری عمیق در آنان منجر شود. در این تحقیق، هدف اصلی تحلیل و بررسی تاثیر تدریس فعال بر یادگیری عمیق در دانش آموزان ابتدایی می باشد. در این مطالعه، پس از مرور ادبیات موجود در زمینه تدریس فعال و مفهوم یادگیری عمیق، یک تحقیق میدانی با استفاده از ابزارهای معتبر نظیر پرسش نامه ها و آزمون های یادگیری طراحی گردید. نمونه گیری از میان دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس دولتی و غیردولتی انجام شد و داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای آماری تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از روش های تدریس فعال، از جمله فعالیت های گروهی، بحث های کلاسی، و پروژه های عملی، تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری عمیق دانش آموزان دارد. دانش آموزانی که در کلاس هایی با تدریس فعال شرکت کردند، دارای سطوح بالاتر در تفکر انتقادی، حل مسائل، و توانایی ارتباط موثر با دیگران بودند. همچنین، یافته ها نشان داد که این روش ها به افزایش انگیزه و علاقه به یادگیری نیز منجر شده اند. این تحقیق که به بررسی تجارب و نظرات دانش آموزان و معلمان در مورد تدریس فعال نیز پرداخته، پیشنهاد می کند که مدارس باید به صورت جدی به دنبال ادغام استراتژی های تدریس فعال در برنامه های آموزشی خود باشند. همچنین، نتایج این مطالعه می تواند به عنوان مبنای مطالعات آینده در زمینه نوآوری های آموزشی و تاثیر آن ها بر یادگیری عمیق در مقاطع دیگر تحصیلی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، یادگیری عمیق ، دانش آموزان ابتدایی ، مشارکت ، آموزش نوین ، تفکر انتقادی ، انگیزه یادگیری