بررسی رابطه ی بین استفاده از فناوری های نوین آموزشی و بهبود عملکرد درسی دانش آموزان

امروزه فناوری های نوین آموزشی به عنوان ابزاری کارآمد در فرآیند یاددهی و یادگیری مطرح شده اند که می توانند نقش مهمی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین استفاده از فناوری های نوین آموزشی و بهبود عملکرد درسی دانش آموزان در مقطع ابتدایی و متوسطه انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس یک شهر ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشد. نمونه ای به حجم ۱۵۳ نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشه ای انتخاب و داده ها با استفاده از پرسشنامه و نمرات درسی جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و آزمون تحلیل واریانس انجام شد. نتایج نشان داد که بین میزان استفاده از فناوری های نوین آموزشی و عملکرد درسی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۴۸، p<۰.۰۱). همچنین، استفاده از فناوری توانست ۲۳ درصد از تغییرات عملکرد درسی را پیش بینی نماید. یافته ها بر ضرورت ارتقاء زیرساخت ها و آموزش معلمان به منظور بهره گیری موثرتر از فناوری در مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، عملکرد درسی ، دانش آموزان ، یادگیری دیجیتال ، آموزش الکترونیکی ، تحلیل همبستگی