رفع مشکل منزوی بودن دانش آموز

در چارچوب یک پژوهش روایت پژوهی، تجربه ی یک معلم که در مقام معاون پرورشی مدرسه پسرانه امام حسین با پدیده «منزوی شدن» یکی از دانش آموزان پایه دوم، به نام محمدحسام، مواجه شد، مورد بررسی قرار گرفت. اهداف این پژوهش عبارت اند از: ۱) شناسایی علل زمینه ای انزوا و تغییر رفتار دانش آموز، ۲) واکاوی راهکارهای عملی معلم برای بازگرداندن نشاط و تعامل اجتماعی او و ۳) استخراج مولفه های کلیدی حمایت مستمر در محیط مدرسه و خانه. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه های کوتاه با معلم کلاس و مدیر مدرسه، گفت وگوهای غیررسمی با خود دانش آموز و گزار ش های مستند جلسات حمایتی جمع آوری شد. تحلیل روایت محور نشان داد که وقوع بحران خانوادگی (بیماری سرطان مادر) عامل اصلی کاهش انرژی و انزوای هیجانی محمدحسام بوده است. مهم ترین راهکارهای تاثیرگذار شامل: ایجاد ارتباط عاطفی مستمر (گفت وگو و حضور فعال معلم در اوقات فراغت)، مشارکت تیمی با مدیر و همکاران برای پیگیری وضعیت، برقراری ارتباط مستقیم با خانواده و ارائه پیام های انگیزشی بود. نتایج حاکی از آن است که حمایت گرم و همه جانبه معلم، فضاسازی حمایتی در مدرسه و مداخله به موقع در خانواده، موجب بازگشت شادی، کنش گری اجتماعی و بهبود حال روانی دانش آموز شد. این پژوهش، ابعاد کاربردی روایت پژوهی را در توانمندسازی معلمان برای مقابله با چالش های عاطفی دانش آموزان در مواجهه با بحران های خانوادگی برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، منزوی شدن دانش آموز ، ارتباط عاطفی ، بحران خانوادگی ، حمایت مستمر ، بهبود حال روانی