ابعاد روانشناختی تهمت و افترا از مکانیزمهای دفاعی فردی تا آثار اجتماعی و حقوقی

تهمت و افترا به عنوان یکی از رایج ترین جرایم، کلامی نه تنها حیثیت فردی را تهدید می کنند بلکه پیامدهای روانشناختی و اجتماعی عمیقی بر فرد و جامعه بر جای می گذارند. از منظر روانشناسی این رفتار اغلب ریشه در مکانیزمهای دفاعی مانند فرافکنی، جابه جایی، پرخاشگری و جبران دارد و می تواند نشانه ای از اختلالات شخصیت نظیر خودشیفتگی یا مرزی باشد. از سوی دیگر، قربانیان تهمت با پیامدهایی چون اضطراب، افسردگی، احساس بی قدرتی و طرد اجتماعی مواجه می شوند که آثار بلندمدت بر هویت و سرمایه اجتماعی جامعه دارد. بررسی تطبیقی نظامهای حقوقی، ایران، فرانسه، آمریکا و انگلستان نشان می دهد که در حالی که حقوق ایران بیشتر بر مجازات کیفری متمرکز است، سایر کشورها توجه ویژه ای به جبران خسارت، معنوی، حمایت روانی و مسئولیت رسانه ها دارند. در نتیجه، رویکردی میان رشته ای میان حقوق و روانشناسی ضروری است تا هم درمان روانی برای مرتکب و قربانی فراهم شود و هم قوانین متناسب با واقعیت های روانشناختی و اجتماعی اصلاح گردند. این مقاله ضمن تبیین ابعاد فردی، اجتماعی و حقوقی تهمت و افترا، پیشنهادهایی برای اصلاح قوانین و مداخلات روانی اجتماعی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تهمت و افترا ، مکانیزمهای دفاعی ، روانشناسی ، حقوقی ، سرمایه اجتماعی ، اختلالات شخصیت ، جبران خسارت معنوی ، تطبیق نظامهای حقوقی ، حمایت روانی اجتماعی