نقش نگرش به فناوریهای نوین و راهبردهای ارتباطی در پیشبینی خلاقیت معلمان زن

هدف این پژوهش بررسی نقش نگرش به فناوریهای نوین و راهبردهای ارتباطی در پیش بینی خلاقیت معلمان زن بود. روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان زن مدارس شهر سراب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (۴۲۰ نفر) بود که از میان آنها ۲۰۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و در نهایت ۱۸۰ پرسشنامه قابل تحلیل به دست آمد. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه خلاقیت رندسیپ (۱۹۷۹)، نگرش به فناوریهای نوین یاووز (۲۰۰۵) و مهارتهای ارتباطی بارتون (۱۹۹۰) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافتهها نشان داد بین نگرش به فناوریهای نوین و راهبردهای ارتباطی با خلاقیت معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین متغیرهای پیشبین توانستند در مجموع ۳۰ درصد از واریانس خلاقیت معلمان را تبیین کنند. بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که ارتقای نگرش مثبت به فناوریهای نوین و به کارگیری راهبردهای ارتباطی اثربخش نقش موثری در پرورش خلاقیت معلمان دارد و میتواند جهت گیریهای مناسبی را برای نظامهای آموزشی در عصر حاضر فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، نگرش به فناوریهای نوین ، راهبردهای ارتباطی