اثربخشی روش تدریس حل مسئله بر انگیزه پیشرفت دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر انار

این پژوهش با هدف اثر بخشی روش تدریس حل مسئله بر انگیزه پیشرفت دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر انار انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش نیمه آزمایشی دارای پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر انار در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. حجم نمونه به روش نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای ۴۰ نفر انتخاب شدند که به دو گروه ۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل تقسیم شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس (۱۹۷۰) برای گروه آزمایش، پروتکل تدریس حل مسئله الگوی مهارت حل مسئله (سالیوان، لاکی و گراف، ۲۰۰۹) در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه اجرا شد. برای تحلیل داده ها حسب مورد از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره (آنکوا) و تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) و تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. نتایج نشان داد روش تدریس حل مسئله بر انگیزه پیشرفت، خلاقیت و مولفه های آن بجز مولفه سیالی موثر بود. در نتیجه گیری می توان گفت توجه به روش تدریس حل مسئله می تواند در موفقیت و عملکرد فراگیران به عنوان نیازی ضروری مدنظر مسئولان تربیتی واقع شود.

کلیدواژه ها:

روش تدریس حل مسئله ، خلاقیت ، دانش آموزان