بررسی علل لجبازی کودکان و راهکارهایی برای کاهش آن

لجبازی و نافرمانی از مراحل رشد طبیعی در دوره کودکی است که کمتر به آن پرداخته شده است. بارزترین رفتارهای مقابله ای بین ۱۲ تا ۲۰ ماهگی نمود پیدا کرده و در ۳ سالگی به اوج خود می رسد و سپس در سالهای پیش دبستانی کمتر می شوند. لجبازی کودکان می تواند ناشی از چند مولفه ای مختلفی باشد از عواملی که در به وجود آمدن اختلال لجبازی نافرمانی دخالت دارند به ترکیبی از خصوصیات و عوامل ژنتیکی کودکان خطرهای قبل از تولد، ضعف انضباطی، رفتارها و روابط خانوادگی تاثیر متقابل شرایط اجتماعی و محیطی مثل طبقه پایین اجتماعی و فقر می توان اشاره نمود. لجبازی به صورت سرپیچی از درخواست هایی که حتی ممکن است مورد علاقه کودک باشد، سرپیچی از دستور دیگران، آسیب رساندن به خود، گریه کردن، فریاد کشیدن، ناسزا گفتن، خودداری از غذا خوردن و شکستن وسایل بروز می کند. این وضعیت زمانی نیازمند توجه بالینی است که از نظر شدت، تداوم و فراوانی به وضعیتی غیرعادی مبدل شود به این صورت که با وضعیت رشدی و از لحاظ سنی با کودک همخوانی نداشته باشد.

کلیدواژه ها:

نافرمانی ، لجبازی ، دانش آموز ، والدین