اثر بخشی آموزش شفقت به خود بر تجربه هیجانی آگاهانه و خود ارزشمندی در دانشجویان مبتلا به لکنت زبان

هدف: هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی آموزش شفقت به خود بر تجربه هیجانی آگاهانه و خودارزشمندی در دانشجویان مبتلا به لکنت زبان بود. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل .بود جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مبتلا به لکنت زبان دانشگاه آزاد شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲ - ۱۴۰۱ بود از میان آنها ۳۰ نفر به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ نفر گمارده شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه تجربه هیجانی آگاهانه تانگنی) و همکاران (۱۹۸۹ و خودارزشمندی کروکر) و همکاران، ۲۰۰۳) بودند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش شفقت به خود مبتنی بر پروتکل گیلبرت (۲۰۰۹) قرار گرفت. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد آموزش شفقت به خود تاثیر معناداری بر کاهش تجربه هیجانی آگاهانه منفی دارد (۲۰.۲۳ ۰.۰۵>p). همچنین این آموزش منجر به کاهش احساس شرم (۰.۱۶=m۲) و احساس گناه (۰.۱۹=m) شد. از سوی دیگر خودارزشمندی (۲۰.۸۲ در گروه آزمایش نسبت به کنترل به طور معناداری افزایش یافتند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده آموزش شفقت به خود میتواند به عنوان یک مداخله موثر روان شناختی در ارتقای سلامت روان دانشجویان مبتلا به لکنت زبان مورد استفاده قرار گیرد کاهش عواطف منفی و بهبود خودارزشمندی در این افراد نشان دهنده اهمیت تقویت خود شفقت ورزی در مواجهه با چالشهای ارتباطی است. پیشنهاد میشود در برنامههای مداخله ای و مشاوره ای برای افراد مبتلا به ،لکنت از رویکردهای مبتنی بر شفقت به خود بهره گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش شفقت به خود ، تجربه هیجانی آگاهانه ، خود ارزشمندی