تاثیر ادراکات کارکنان از حمایت سازمان و مدیران از ایشان بر قصد کارکنان برای ماندن در سازمان با میانجی گری تضاد کار-خانواده: مورد مطالعه سازمان زندانهای قم

هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر ادراک کارکنان از حمایت سازمان و مدیران بر قصد ماندن در سازمان با در نظر گرفتن نقش میانجی تضاد کارخانواده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان سازمان زندانهای استان قم بود که با استفاده از فرمول کوکران ۲۰۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و در نهایت ۱۹۵ پرسشنامه به درستی تکمیل و تجزیه و تحلیل شدند. روش تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شده و برای تحلیل داده ها از نرم افزار Smart PLS و مدل سازی معادلات ساختاری بهره گرفته شد. روایی و پایایی ابزارها از طریق شاخصهای آماری مورد تایید قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که ادراک کارکنان از حمایت سازمان و مدیران تاثیر مثبت و معناداری بر قصد ماندن در سازمان دارد. همچنین مشخص شد که ادراک از حمایت رابطه مثبت و معناداری با تضاد کارخانواده دارد. در ادامه تضاد کارخانواده نیز رابطه ای منفی و معنادار با قصد ماندن در سازمان داشت. نتایج آزمون فرضیه های اصلی نیز حاکی از آن بود که تضاد کارخانواده نقش میانجی در روابط بین حمایت سازمانی و مدیریتی با قصد ماندن ایفا می کند. یافته های این پژوهش می تواند به مدیران و سیاست گذاران منابع انسانی سازمان زندانها کمک کند تا با ایجاد محیطی حمایتی و متعادل بین نقش های شغلی و خانوادگی زمینه ارتقاء ماندگاری و وفاداری کارکنان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

ادراکات کارکنان از حمایت سازمان ، ادراکات کارکنان از مدیران سازمان ، قصد ماندن در سازمان ، تضاد کارخانواده ، مدل سازی معادلات ساختاری ، سازمان زندانها