شناسایی خطر و ارزیابی ریسک به روش JSA در شغل جوشکاری (مطالعه موردی بخش تعمیر و نگهداری شرکت نفت و گاز اروندان)

تحقیق حاضر با هدف شناسایی خطر و ارزیابی ریسک به روش JSA در شغل جوشکاری در بخش تعمیر و نگهداری شرکت نفت و گاز اروندان انجام شده است. نتایج بدست آمده نشان داد که فعالیت جوشکاری داخل سایت عملیاتی (GTAW-SMAW) و عملیات ترمیم تجهیزات با ۱۴۰ RPN بیشترین سطح ریسک را از نظر شدت پیامد، احتمال وقوع و قابلیت کشف داشته است. این فعالیت به ویژه با مواد قابل اشتعال، اختلاف پتانسیل و مخاطرات پتانسیل اختلاف ارتفاع به شدت آسیب زا و خطرناک به نظر می آید. این فعالیت به طور خاص نیازمند نظارت و مراقبت بیشتر است. یکی دیگر از فعالیت های با ریسک بالا، جوشکاری قطعات داخل کارگاه (با ۱۰۸ RPN) که دارای خطرات جدی از جمله ذرات سمی، سوختگی ها و پاشش مواد مذاب است. این خطرات در صورت عدم رعایت ایمنی می توانند منجر به آسیب های جانی و مالی بزرگ شوند. در مقابل، فعالیت جابجایی قطعات داخل کارگاه به ویژه سقوط بر روی پا (۱۶ RPN) و پاشش مواد مذاب در جوشکاری (۱۲ RPN) کمترین میزان ریسک را داشته اند. این فعالیت ها در مجموع ریسک های کمتری از نظر شدت پیامد دارند و خطرات عمدتا به جراحات جزئی و آسیب های جسمی محدود می شوند. بر اساس ارزیابی ریسک های انجام شده، مشخص است که فعالیت های جوشکاری در سایت های عملیاتی و در شرایط خاص دارای بیشترین خطرات و ریسک های ناشی از سوختگی ها، انفجارها و آلودگی های محیطی هستند. در این نوع فعالیت ها، وجود آموزش های ایمنی تخصصی و اقدامات پیشگیرانه مانند استفاده از ماسک، لباس های محافظ و دستکش های جوشکاری اهمیت بالایی دارد. در مقابل، فعالیت های جابجایی قطعات و آماده سازی سطوح با وجود خطرات فیزیکی، به طور کلی ریسک کمتری دارند و می توانند با استفاده از اقدامات ساده ایمنی مانند کفش، ایمنی، دستکش و آموزش کارکنان کنترل شوند.

کلیدواژه ها:

شناسایی ، خطر ارزیابی ، ریسک روش JSA ، جوشکاری