چگونه توانستم مشکل انزواطلبی و گوشه گیری دانش آموزم را بهبود بخشم؟

این مقاله به بررسی راهکارهای مقابله با انزواطلبی و گوشه گیری در دانش آموزان می پردازد و با استفاده از پژوهش کیفی و با روش اقدام پژوهی، روند بهبود رفتار یک دانش آموز کمرو و گوشه گیر به نام حسام را تشریح می کند با بررسی پیشینه نظری و عملی مشاهده مستقیم مصاحبه با والدین و همکاران و اجرای راه حلهای علمی و تجربی توانستم با به کارگیری فعالیتهای مشارکتی تقویت اعتماد به نفس و همکاری والدین و مشاور مدرسه تغییرات مثبتی در رفتار اجتماعی و تحصیلی این دانش آموز ایجاد کنم. نتایج نشان داد که مداخلات تدریجی و هدفمند نقش موثری در کاهش انزواطلبی و بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموز دارند.

کلیدواژه ها:

انزواطلبی ، گوشه گیری ، مهارتهای اجتماعی ، اعتماد به نفس ، مشارکت کلاسی