اثر بخشی تلفیق یوگا-حسی بر خود تنظیمی هیجانی و نشانگان دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی

هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر رژیم حسی با یوگا بر خودتنظیمی هیجانی و نشانگان اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری آن شامل تمام دانش آموزان پسر در مقطع ابتدایی در دامنه سنی ۷ سال شهرستان الیگودرز بود که ۳۰ نفر از آنها از طریق غربالگری حسی و مقیاس درجه بندی بیش فعالی انتخاب شده و به روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله رژیم حسی با یوگا و کنترل یکپارچگی حسی حرکتی قرار گرفتند برای جمع آوری دادهها از فرم کوتاه و تجدید نظر شده مقیاس درجه بندی والدین کانرز مقیاس هوش وکسلر پرسشنامه نیمرخ حسی دان و چک لیست تنظیم هیجان شیلدز و سیسچتی استفاده شد برنامه تمرینی یوگا شامل تمرینهای فیزیکی آسانا، تنفسی پرانایاما و آرام سازی بود و برای تمرینات گروه کنترل از پروتکل یکپارچگی حسی- حرکتی باربارا فینک استفاده شد گروه ها به مدت ۱۲ جلسه و هر جلسه به مدت ۶۰-۴۵ دقیقه و با تکرار سه جلسه در هفته تمرین کردند برای تحلیل نتایج از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره در سطح معناداری ۰.۰۵

رژیم حسی با یوگا بهبود معناداری در شاخص تنظیم هیجان نداشته (۰/۰۴ =p, ۲۳۲/۳۱=F ۲۰۸۳) اما بر بی ثباتی هیجانی بهبود معناداری داشته است (۰/۰۰۲ =p, ۳۵۹/۶۸=۴، ۱۲۰/۸۶ همچنین رژیم حسی با یوگا منجر به بهبود معناداری بر نشانگان دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه بیش فعالی بی توجهی بیش فعالی و تکانشگری شده است (۰/۰۰۱, ۱۱/۴۵=F، ۰/۱۶=۸۲) این یافته ها میتواند ضرورت توجه برنامه ریزان و مسئولان آموزشی را به اهمیت نقش رژیم حسی با یوگا در بهبود بی ثباتی هیجانی و نشانگان دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی دانش آموزان پسر ابتدایی به دنبال داشته باشد

کلیدواژه ها:

رژیم حسی ، یوگا بی ثباتی هیجانی ، بی توجهی ، یکپارچگی حسی حرکتی