اثر بخشی آموزش تاب آوری بر خودارزشمندی در مردان تحت درمان نگهدارنده با متادون

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش تاب آوری بر خودارزشمندی در مردان تحت درمان نگهدارنده با متادون بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مردان تحت درمان نگهدارنده با متادون حاضر در مرکز اقامتی لاهوت شهر مشهد در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بود. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و داوطلبانه و براساس نمره پرسشنامه خودارزشمندی کراکر) و همکاران (۲۰۰۳ در پیش آزمون ۳۰ نفر که دارای ملاکهای ورود و خروج بودند به عنوان نمونه انتخاب شدند. این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش آموزش تاب آوری را دریافت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار داشتند. به منظور تحلیل دادههای این پژوهش از شاخصهای آمار توصیفی (میانگین) و واریانس و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش تاب آوری به طور معناداری منجر به افزایش خودارزشمندی، رقابت و برتری بر دیگران، داشتن ظاهری زیبا، تایید دیگران، پرهیزکاری، حمایت خانواده، عشق خدا و شایستگی تحصیلی در مردان تحت درمان نگهدارنده با متادون میشود. در نتیجه میتوان گفت آموزش تاب آوری رویکرد مناسبی جهت افزایش خودارزشمندی در مردان تحت درمان نگهدارنده با متادون میباشد.

کلیدواژه ها:

آموزش تاب آوری ، خودارزشمندی ، متادون