رابطه شادکامی و کمال گرایی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره اول منطقه ۷ تهران

پژوهش حاضر با هدف شناسایی رابطه شادکامی و کمال گرایی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره اول منطقه ۷ شهر تهران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی است و روش تحقیق آن توصیفی از نوع همبستگی است. نمونه آماری ۹۶ نفر از دانش آموزان دختر متوسطه اول منطقه ۷ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ هستند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه شادکامی آکسفورد و کمال گرایی ۳۵ سوالی فراست است. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده از شاخصهای توصیفی (فراوانی، میانگین، واریانس انحراف استاندارد و شاخصهای استنباطی آزمون) F و ضریب همبستگی پیرسون و جهت سنجش رابطه بین متغیرها از نرم افزار ۲۲ spss استفاده شد. نتایج حاکی از آن است که بعد نگرانی درباره اشتباهات سازه کمال گرایی با موفقیت تحصیلی رابطه ندارد، بعد تردید نسبت به اعمال سازه کمال گرایی با موفقیت تحصیلی رابطه ایی ندارد، بعد انتظارات والدینی سازه کمال گرایی با موفقیت تحصیلی رابطه دارد، بعد انتقاد والدین سازه کمال گرایی با موفقیت تحصیلی رابطه دارد، بعد استانداردهای فردی سازه کمال گرایی با موفقیت تحصیلی رابطه ندارد و در آخر خود نظم و ترتیب سازماندهی سازه کمال گرایی با موفقیت تحصیلی رابطه ندارد. بنابراین توصیه میگردد جلساتی با موضوع خانواده و فرزند برای والدین به همراه فرزندشان برگزار شود تا والدین متوجه شوند که در صورت داشتن توقعات زیادی از فرزندانشان میتوانند تاثیراتی منفی زیادی در آنها ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، کمال گرایی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، دختر ، مقطع متوسطه دوره اول