بررسی نقش انعطاف پذیری شناختی در پیشبینی ناگویی هیجانی نوجوانان پرخاشگر

دوران نوجوانی با توجه به تغییرات جسمانی و روانی دوره ای پرفشار و مهم بوده که چنانچه با بستر نامناسب محیطی و خانوادگی همراه باشد آسیبهای مهمی را به دنبال خواهد داشت. لذا هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین انعطاف پذیری شناختی و ناگویی هیجانی در نوجوانان پرخاشگر بوده است طرح، تحقیق توصیفی-همبستگی و روش پژوهش به لحاظ هدف، بنیادی بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهرستان شهداد در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود که از بین مدارس مختلف ۲ مدرسه به طور تصادفی جهت توزیع پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) انتخاب شدند. سپس ۶۲ دانش آموز که نمرات لازم در پرسشنامه پرخاشگری را کسب نموده بودند، برای مرحله بعدی پژوهش انتخاب شدند جهت جمع آوری دادهها از پرسشنامه پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (۲۰۰۲) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با به کارگیری همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان به کمک نرم افزار ۲۱ SPSS انجام شد نتایج پژوهش نشان داد که بین انعطاف پذیری شناختی نوجوانان پرخاشگر و ناگویی هیجانی آنها رابطه منفی معناداری وجود دارد و از طریق انعطاف پذیری شناختی میتوان ناگویی هیجانی را در نوجوانان پرخاشگر پیشبینی کرد بنابراین با شناخت عوامل موثر بر ناگویی هیجانی میتوان جهت کاهش این مشکل و افزایش سازگاری، افراد دست به برنامه ریزی و اقدامات مداخله ای زد

کلیدواژه ها:

ناگویی ، هیجانی ، پرخاشگری ، انعطاف پذیری شناختی ، نوجوانی