اثر یک دوره تمرین استقامتی همراه با مکمل یاری کورکومین بر بیان ژن mir۱۰b و HOXD۱۰ در موشهای ماده مبتلا به سرطان پستان

مقدمه تمرینات ورزشی نقش مهمی در پیشگیری و کمک به درمان سرطان پستان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات کمک درمانی تمرینات استقامتی همراه با مکمل یاری کورکومین بر بیان ژن mir۱۰b و HOX۱۰ در موشهای ماده مبتلا به سرطان پستان. روش بررسی پژوهش بر روی ۴۰ سر موش بالب سی موش بالب سی، ماده چهار تا پنج هفته ای با میانگین توده ی بدنی ۱۴ تا ۱۶ گرم انجام شد. تومور پستان از نوع ۴T۱ در ابعاد سه در چهار میلیمتر به صورت زیر پوستی و در ناحیه پهلوی راست موشها ایمپلنت شدند. پس از آنکه موشها به روش آزمایشگاهی سرطانی شدند، به صورت تصادفی ساده به ۴ گروه ۱۰ تایی تقسیم شدند: گروه ورزشی استقامتی تداومی (EX)، گروه کورکومین (CUR)، گروه تمرین - کورکومین (EX+CUR)، گروه کنترل (C). در پژوهش پیش رو، کورکومین با غلظت ۱۰۰ میکرومول در لیتر شش روز در هفته از تمرین به موشها گاواژ پس می شد. ۲۴ ساعت از آخرین جلسه تمرینی موشها قربانی شدند، سپس نمونه بافتی برداشته شد و در ۸۰- درجه سانتی گراد نگهداری شد. میزان بیان miR-۱۰b و ژن HOXD۱۰ به روش Qreal time - PCR اندازه گیری شد. یافته ها نشان داد که میزان بیان ۱۰۶-p<۰/۰۰۵) miR)، نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت. میزان بیان ژن P<۰/۰۰۵) HOXD۱۰)، نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری یافت. همچنین تجویز کورکومین بر سطح سرمی شاخص های التهابی ۱۰۶-miR و HOXD۱۰ تاثیر معنی داری داشت. (۰/۰۰۵>P).

کلیدواژه ها:

تمرین استقامتی ، مکمل یاری ، کورکومین ، سرطان پستان ، miR-۱۰b ، HOXD۱۰