نقش بازی درمانی در تقویت اعتماد به نفس کودکان

این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی مداخله ای و از لحاظ اجرایی پژوهشی کمی محسوب می شود و با هدف میزان اثربخشی بازی درمانی در تقویت اعتماد به نفس کودکان انجام شده است. جامعه شامل دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان سرایان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ به تعداد ۷۷۹ بود. از روش نمونه گیری خوشه ای استفاده شد و یک مدرسه قبل از انجام مداخله همسان سازی از نظر سن، بعد، خانواده، رتبه تولد، رتبه تحصیلی، زنده بودن و زندگی با هر دو والد، تعداد ۲۰ نفر برای گروه آزمایش و ۲۰ نفر برای گروه کنترل انتخاب شدند. پروتکل بازی درمانی بر اساس نظریه اشنایدر طراحی شده است. آزمون اعتماد به نفس کوپر اسمیت برای سنجش مورد استفاده قرار گرفت. پیش آزمون بین اعضای گروه مداخله و شاهد انجام و سپس مشاوره گروهی با رویکرد شناختی برای گروه مداخله انجام شد. پس آزمون نیز از هر دو گروه آزمایش و کنترل صورت گرفت. داده های آماری SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان از تاثیر معنادار آموزش ها داشت و بیانگر این امر بود که ۳۱/۸ درصد از تغییرات واریانس عزت نفس توسط مداخله صورت گرفته است. پیشنهاد می شود به برنامه درس تربیت بدنی مباحثی در قالب بازی درمانی در برنامه درسی کودکان گنجانیده شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اعتماد به نفس ، دانش آموزان