مقایسه عزت نفس، سلامت روان و بهزیستی روانشناختی در والدین کودکان عادی و مرزی (مطالعه ای بر روی گروه سنی ۷-۱۲ سال در کرج)

این پژوهش با هدف بررسی رابطه عزت نفس و سلامت روانی با بهزیستی روانشناختی در والدین کودکان عادی و کودکان مرزی آموزش پذیر (۷ تا ۱۲ ساله) در شهر کرج انجام شد. در روش پژوهش از سه ابزار استاندارد استفاده گردید: ۱. پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت (۱۹۶۷, Cooper Smith) با سه خرده مقیاس: عملکرد تحصیلی، ارزیابی اجتماعی و ارزیابی ظاهری ۲. پرسشنامه سلامت عمومی (۲۸-Goldberg & Hillier, ۱۹۷۹) (GHQ) با چهار خرده مقیاس: نشانههای، جسمانی، اضطراب، اختلال کنش اجتماعی و افسردگی. پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) Ryff) با شش خرده مقیاس: رضایت از زندگی، رشد شخصی، تسلط بر محیط، خودمختاری، روابط مثبت و معنویت. نتایج آزمون t مستقل نشان داد میانگین نمرات سلامت روانی در والدین کودکان مرزی به طور معناداری بالاتر از والدین کودکان عادی بود (p < ۰.۰۵). تفاوت معناداری در عزت نفس بین دو گروه مشاهده نشد (p > ۰.۰۵). بهزیستی روانشناختی در والدین کودکان عادی به طور معناداری بالاتر بود (p < ۰.۰۵)، بهویژه در خرده مقیاسهای رضایت از زندگی و روابط مثبت. اگرچه والدین کودکان مرزی از سلامت روانی بالاتری برخوردار بودند، بهزیستی روانشناختی آنان به دلیل فشارهای مزمن، مراقبت کاهش یافته است. این یافته ها بر لزوم طراحی مداخلات روانشناختی هدفمند برای ارتقای بهزیستی این والدین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، سلامت روانی ، بهزیستی روانشناختی ، کودکان مرزی