رابطه شفقت با خود با سرزندگی هیجانی و نقش تعدیل کنندگی هوش هیجانی در فرهنگیان متاهل

در روانشناسی مثبت گرایی، سلامت عاطفی به عنوان نسبت مثبت و منفی دیده می شود. این پژوهش با هدف بررسی رابطه شفقت با خود با سرزندگی هیجانی و نقش تعدیل کنندگی هوش هیجانی در فرهنگیان متاهل شهر زارچ انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه فرهنگیان متاهل شهر زارچ بودند. نمونه پژوهش نیز شامل ۲۰۰ نفر از این مردان بودند که به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه ی پژوهش انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه های سرزندگی هیجانی دسی و رایان (۱۹۹۷)، پرسشنامه شفقت نف (۲۰۰۳) و پرسشنامه هوش هیجانی شات (۱۹۸۹) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که بین شفقت با خود و هوش هیجانی با سرزندگی هیجانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰.۰۱). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش هیجانی نقش تعدیل کنندگی معناداری در ارتباط بین شفقت با خود و سرزندگی هیجانی در فرهنگیان متاهل زارچ دارند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که برخی ویژگی های فردی از جمله هوش هیجانی و شفقت خود عوامل موثری بر سرزندگی و نشاط دارند و هوش هیجانی می تواند تاثیر شفقت با خود بر سرزندگی را تغییر و افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

سرزندگی هیجانی ، شفقت خود ، هوش هیجانی ، فرهنگیان متاهل ، نقش تعدیل کننده