اثر بخشی طرحواره درمانی مبتنی بر هنر (Art-based Schema Therapy) بر کاهش اضطراب اجتماعی در نوجوانان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی مبتنی بر هنر (Art-Based Schema Therapy) در کاهش اضطراب اجتماعی و اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه در نوجوانان پسر ۱۳ تا ۱۵ سال بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس متوسطه اول منطقه ۱ مشهد بود و ۶۰ نفر با نمرات بالای اضطراب اجتماعی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگذاری شدند گروه آزمایش تحت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای طرحواره درمانی مبتنی بر هنر قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل تنها پیش آزمون و پس آزمون را گذراند داده های کمی با پرسشنامه اضطراب اجتماعی و پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه (YSQ-SF) و داده های کیفی از آثار هنری شرکت کنندگان جمع آوری و با روشهای آماری و تحلیل محتوای کیفی بررسی شد. یافته ها نشان داد که مداخله به کاهش چشمگیر اضطراب اجتماعی و اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه منجر شد، در حالی که گروه کنترل تغییرات قابل توجهی نشان نداد تحلیل کیفی آثار هنری نیز تایید کرد که فعالیتهای هنری موجب کاهش طرحواره طرد شدن تقویت اعتماد و ارتقای مهارتهای ارتباطی شد. نتایج پژوهش نشان میدهد که طرحواره درمانی مبتنی بر هنر مداخله ای ،موثر جذاب و کاربردی برای نوجوانان است. تلفیق هنر با رویکردهای شناختی- رفتاری امکان بیان غیر مستقیم ،هیجانات تقویت مهارتهای اجتماعی و ایجاد تغییرات پایدار شناختی و هیجانی را فراهم می.آورد این یافته ها همسو با مطالعات داخلی و بین المللی بوده و مسیر تحقیقات آینده و توسعه روشهای نوین درمانی برای نوجوانان را روشن میکند.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی مبتنی بر هنر ، اضطراب اجتماعی نوجوانان ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، هنردرمانی