نقش مداخلات شناختی-هیجانی در بهبود مهارتهای زبانی و اجتماعی نوجوانان دچار لکنت زبان رویکردی تحلیلی

این پژوهش مروری تحلیلی با هدف بررسی نقش مداخلات شناختی-هیجانی در بهبود مهارتهای زبانی و اجتماعی نوجوانان مبتلا به لکنت زبان انجام شده. نوجوانی دوره ای سرشار از هیجانات متنوع و چالش های فردی، تحصیلی و اجتماعی است که هوش هیجانی به عنوان توانایی شناسایی، درک و مدیریت هیجانات نقش کلیدی در سازگاری و سلامت روان این گروه ایفا می کند. یافته ها نشان می دهند که هوش هیجانی، سبک های تفکر، مهارت های معلمی و کیفیت آموزش به همراه عوامل روان شناختی مانند اضطراب، عزت نفس و مقاومت تحصیلی به طور پیچیده و در تعامل با یکدیگر بر عملکرد و مشارکت تحصیلی تاثیر گذارند. مداخلات شناختی-هیجانی نظیر آموزش تنظیم هیجان و تقویت مهارت های اجتماعی می توانند موجب کاهش مشکلات هیجانی و بهبود تعاملات اجتماعی و زبانی شوند. این پژوهش با تحلیل محتوای نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی منتشر شده در پنج سال اخیر نشان می دهد که به کارگیری این مداخلات در برنامه های درمانی و آموزشی اثرات مثبتی بر کاهش لکنت و ارتقای کیفیت زندگی نوجوانان دارد، همچنین نقش میانجی هایی مانند مسئولیت، پذیرش، خودکارآمدی و انگیزه در این فرایندها برجسته شده است. نتایج حاکی از ضرورت طراحی برنامه های چند بعدی و تلفیقی است که جنبه های شناختی و هیجانی را به طور همزمان مدنظر قرار دهند. پژوهش های آینده باید با نمونه های بزرگتر و طراحی های طولی به بررسی روابط علی، فرآیندهای میانجی و تعدیل کننده ها پرداخته و تاثیر متغیرهای فرهنگی و اجتماعی را نیز مورد توجه قرار دهند تا مسیرهای نوینی برای ارتقای سلامت روان و موفقیت تحصیلی نوجوانان مبتلا به لکنت زبان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

مداخلات شناختی هیجانی ، مهارت های زبانی ، مهارت های اجتماعی ، لکنت زبان