تحلیل و بررسی تاثیرات بهره گیری از خصایص معماری دیجیتال در راستای ارتقاء خلاقیت کودکان

ذهن خلاق کودکان پیوسته در جست و جوی کشف و شناخت محیط اطراف است و محیط ها بر اساس نیازها و ذهنیت انسان طراحی می گردند. با پیشرفت سریع تکنولوژی و تاثیر عمیق آن بر فضاهای آموزشی، بهره گیری از خصایص معماری دیجیتال به عنوان رویکردی پیشرو در فناوری های نوین مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیرات استفاده از خصایص معماری دیجیتال بر ارتقاء خلاقیت کودکان ۶ تا ۱۲ سال ایرانی و تبیین مهمترین مولفه ها و روابط میان آنها انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای تحلیل مقالات علمی و اسناد موجود است. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج تحقیق نشان می دهد که در عصر دیجیتال، روش های نوین به تدریج جایگزین رویکردهای سنتی شده اند، زیرا انسان امروزی با تکنولوژی ارتباط عمیقی برقرار کرده و فقدان آن محدودیت هایی به همراه دارد. رابطه مثبت و قوی بین خصایص معماری دیجیتال و خلاقیت کودکان حاکی از آن است که هر چه این خصایص بیشتر در طراحی فضاهای آموزشی به کار گرفته شوند، تاثیر مثبت و قابل توجهی بر تقویت و ارتقاء خلاقیت کودکان خواهند داشت. این یافته ها بر اهمیت طراحی فضاهای آموزشی محرک و عملکردی با بهره گیری از فناوری های دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کودکان ، دیجیتال ، خلاقیت ، معماری