تاثیر اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالی بر کیفیت روابط زناشویی

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالی، نه تنها به عنوان یک اختلال نوروسایکیاتریک پایدار شناخته می شود، بلکه آثار عمیقی بر ابعاد مختلف زندگی فردی و بین فردی افراد مبتلا، به ویژه در حیطه روابط زناشویی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر علائم ADHD بر کیفیت روابط زناشویی بزرگسالان، به روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل یافته های نظری و تجربی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که مولفه هایی مانند نقص در تنظیم هیجانی، ضعف در عملکرد اجرایی، تکانشگری و مشکلات ارتباطی ناشی از ADHD، می توانند به بروز تعارضات، کاهش رضایت زناشویی و فرسایش ارتباطی در روابط زوجین بینجامند. همچنین شواهد علمی بیانگر آن است که درمان های شناختی-رفتاری، آموزش مهارت های ارتباطی و مداخلات روان درمانی، نقش مهمی در بهبود کیفیت این روابط دارند. بر این اساس، تشخیص به موقع و ارائه مداخلات روان شناختی موثر برای افراد مبتلا به ADHD در بزرگسالی، به ویژه در زمینه روابط عاطفی و زناشویی، امری حیاتی است.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه/بیش فعالی ، بزرگسالان ، کیفیت روابط زناشویی ، تنظیم هیجانی ، مهارت های ارتباطی