اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار (EFT) بر بهبود نگرانی و افکارارجاعی زنان دارای روابط فرازناشویی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار (EFT) بر بهبود نگرانی و افکارارجاعی زنان دارای روابط فرازناشویی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه ی مورد مطالعه در این پژوهش شامل کلیه زنان دارای روابط فرازناشویی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر از آن ها، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت یک ماه، برنامه زوج درمانی هیجان مدار را در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت گروهی دریافت کردند؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه ۲۲ سوالی نولن-هوکسما برای افکارارجاعی و پرسشنامه گرایش به روابط خارج از ازدواج (شیردل، ۱۳۸۵) و پرسشنامه نگرانی پنسلوانیا (PSWQ) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای نگرانی و افکارارجاعی، تفاوت معناداری وجود دارد. با توجه به یافته های حاصل از پژوهش می توان اظهار کرد که زوج درمانی هیجان مدار باعث کاهش و بهبود نگرانی و افکارارجاعی در زنان دارای روابط فرازناشویی شده است. بنابراین، زوج درمانی هیجان مدار می تواند به عنوان شیوه مناسبی در جهت بهبود افکار منفی و نگرانی ها در زوجین در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، افکارارجاعی ، روابط فرازناشویی ، نگرانی