تاثیر هوش مصنوعی بر انگیزش دانش آموزان در دوره ی متوسطه

این مطالعه به بررسی ادغام هوش مصنوعی (AI) در آموزش متوسطه می پردازد و تمرکز آن بر تاثیرات این فناوری بر انگیزه و یادگیری دانش آموزان از طریق چارچوب نظریه خود تعیین گری است. با گسترش فناوری های هوش مصنوعی مانند ChatGPT در محیط های آموزشی، پتانسیل آنها برای ارتقاء یادگیری با پاسخگویی به نیازهای دانش آموزان در زمینه شایستگی قابل توجه است. با این حال، این تحقیق همچنین به چالش های ناشی از سوء استفاده از هوش مصنوعی اشاره دارد که می تواند خودمختاری و ارتباط دانش آموزان را تضعیف کند و منجر به تقلب تحصیلی و یادگیری سطحی شود. پژوهش بر اهمیت تعادل بین پیشرفتهای تکنولوژیکی با تعامل اخلاقی و انگیزه درونی تاکید دارد. از طریق تحلیل کیفی شامل مصاحبه ها و تحلیل موضوعی بازخوردهای دانش آموزان و معلمان، مطالعه تصویری دقیق و پیچیده از نقش هوش مصنوعی در آموزش ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که در حالی که هوش مصنوعی مزایای قابل توجهی ارائه می دهد، ادغام آن نیازمند توجه دقیق به استفاده، اخلاقی، سواد دیجیتال و پرورش انگیزه درونی است. این یافته ها از سیاست ها و روش های آموزشی حمایت می کنند که نه تنها از پتانسیل هوش مصنوعی برای غنی سازی تجربیات یادگیری بهره می گیرند بلکه چالش های ناشی از سوء استفاده از آن را نیز مدنظر قرار می دهند. این مطالعه به گفت وگوی جاری درباره فناوری در آموزش کمک می کند و بر ضرورت رویکردی متوازن برای ادغام هوش مصنوعی تاکید دارد که از استانداردهای اخلاقی حمایت کرده و تجربه آموزشی معناداری را ترویج می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نظریه خود تعیین گری ، تفکر انتقادی ، انگیزش