مدلسازی برهم کنش بین تحریک خارجی مغز و نوسانات خودبه خودی شبکه تالاموکورتیکال حین خواب NREM

عملکرد و هماهنگی نوسانات مغزی در شبکه تالاموکورتیکال نقش حیاتی در کیفیت خواب و فرآیندهای حافظه دارد. با این حال روشهای موثری برای تقویت این نوسانات و بهبود عملکرد حافظه و خواب به طور کامل توسعه نیافته است. این پژوهش با هدف مدل سازی تاثیرات تحریک خارجی مغز بر نوسانات خودبه خودی شبکه تالاموکورتیکال حین خواب NREM و ارزیابی بهبودهای احتمالی در حافظه کوتاه مدت و کیفیت خواب انجام شد. این مطالعه تجربی شامل ۱۰۰ فرد بزرگسال سالم بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از تکنیکهای EEG و پرسشنامه های استاندارد کیفیت خواب حافظه جمع آوری شدند. تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمونهای t و تحلیل واریانس انجام شد. نتایج نشان داد که تحریک های خارجی منجر به افزایش ۲۸ درصد در فرکانس نوسانات دوکی شکل و %۱۲ درصد در نوسانات آرام شد. علاوه بر این، بهبود ۱۴.۷ درصد در حافظه کوتاه مدت و ارتقاء ۲۰ درصدی در کیفیت خواب مشاهده شد. همچنین همبستگی مثبت بین کیفیت خواب و بهره وری روزانه با ضریب همبستگی ۰.۶۵ تایید شد. یافته ها نشان می دهد که تحریک خارجی مغز می تواند بهبود قابل توجهی در نوسانات مغزی، عملکردهای شناختی و کیفیت خواب ایجاد کند. این روش پتانسیل استفاده بالینی به عنوان ابزاری برای ارتقاء حافظه و بهبود خواب را دارد.

کلیدواژه ها:

تحریک ، مغزی ، نوسانات تالاموکورتیکال ، خواب NREM ، حافظه ، کیفیت خواب ، EEG