بررسی جایگاه دادگاه های صلح در سیستم قضایی ایران

این پژوهش در نظر دارد با روش توصیقی-تحلیلی به بررسی دادگاه های صلح که به تازگی تاسیس شده اند و از دل ایین نامه های شوراهای حل اختلاف درامده اند بپردازد. این تحقیق براساس روش کتابخانه ای و استفاده از منابع اینترنتی و کتب حاوی مطالب مرتبط با موضوع تحقیق داده های ان گرداوری شده است. دادگاه صلح به تازگی در دستگاه قضایی کشورمان راه اندازی شده یکی از انواع دادگاه هاست که در قوانین مربوط به دادرسی در قانون تعریف و مشخص شده است و وظیفه رسیدگی به امور خاصی مانند رسیدگی به دعاوی مالی کوچک، قضایای غیرجزایی مثل اختلافات ملکی، مسائل مربوط به اجاره و قراردادهای ساده، مسائل خانوادگی همچون دعاوی مربوط به نفقه، حضانت و مهریه، اشاره کرد. کلیه صلاحیت های سابق شورای حل اختلاف به علاوه صلاحیت های جدیدی که در قانون آمده است، به این دادگاه محول شده است. طبق ماده ۴ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲:« قوه قضائیه مکلف است حداکثر ظرف یک سال از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون، در هر حوزه قضایی شهرستان، شعبه یا شعبی از دادگاه ها را تحت مدیریت و نظارت رئیس آن حوزه قضایی به عنوان دادگاه صلح تعیین کند. هدف این پزوهش این است که ایا دادگاه های صلح توانسته اند باعث کاهش تعداد پرونده های قضایی و تسریع در روند رسیدگی به بسیاری از دعاوی شوند؟ ایا انتقاد های بر دادگاه صلح وارد است؟ دادگاه صلح وظیفه حصول صلح و سازش میان طرفین دعوا را بر عهده دارد. این مرجع، صلاحیت رسیدگی به موضوع و صدور رای را جز در مواردی که طرفین دعوا در این خصوص توافق داشته باشند ندارد. موارد صلاحیت دادگاه صلح حصری و مشخص است. این موارد به تفصیل در این گفتار بیان شده است.

کلیدواژه ها:

دادگاه صلح ، قانون شوراهای حل اختلاف ، صلح و سازش