بررسی تنوع ژنتیکی عملکرد و خصوصیات کیفی تعدادی از ژنوتیپ های برنج نادعلی

برنج یکی از مهم ترین محصولات غذایی است که بیش از نیمی از جمعیت جهان به عنوان غذای اصلی مصرف می شود و بیش از ۲۱ درصد از کل کالری مورد نیاز را برآورده می کند. بررسی تنوع ژنتیکی نقش عمده ای در بهبود واریته ایفا می کند که می تواند منجر به دستیابی به امنیت غذایی شود. در این مطالعه، تنوع ژنتیکی ۲۲ لاین و ارقام برنج براساس صفات کیفی و عملکرد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین لاین های مورد مطالعه تنوع قابل مشاهده ای از نظر صفات کیفی و عملکرد وجود دارد. مقایسه میانگین صفات نشان داد که بیشترین میزان عملکرد دانه برای لاین های L۳ و L۱۲ (به ترتیب با متوسط عملکرد ۱۵.۳۸ و ۹۸.۳۷ گرم در بوته) و کمترین عملکرد دانه برای لاین L۵ (۶۹.۱۹ گرم در بوته) مشاهده شد. نتایج مقایسه میانگین صفات فیزیکوشیمیایی نشان داد که لاین های L۱۳ و L۱۱ به دلیل دارا بودن محتوای آمیلوز متوسط، جز لاین های با کیفیت خوراک و پخت محسوب می شوند. همچنین نتایج تجزیه به مولفه های اصلی برای صفات کیفی سه مولفه را معرفی نمود که در مجموع ۶۷.۷۴ تغییرات را توجیه می نمودند. بطورکلی ۴ لاین جدید (L۹, L۱۲, L۱۳ و L۲۰) از عملکرد بالا و کیفیت مطلوبی نسبت به سایر ژنوتیپ های مورد مطالعه برخوردار بودند. نتایج این پژوهش نشان داد که بین لاین های مورد مطالعه از لحاظ صفات کیفی و عملکرد تفاوت قابل توجهی وجود دارد که می توان از آنها برای برنامه های اصلاحی برنج استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

خصوصیات فیزیکوشیمیایی ، کیفیت پخت ، لاین