اثر کاربرد بیوچار و تلقیح با میکوریزا بر برخی پارامترهای فیزیولوژیک و کارایی مصرف آب زرین گیاه در شرایط کم آبیاری

هدف از این مطالعه، بررسی برخی پارامترهای فیزیولوژیک و کارایی مصرف آب زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi Boiss.) با کاربرد بیوچار به میزان ۵ درصد وزنی خاک و تلقیح با میکوریزا (تلقیح و عدم تلقیح با Funneliformis mosseae) در شرایط کم آبیاری در گلخانه بود. سطوح آبیاری مختلف شامل ۱۰۰، ۷۰ و ۴۰ درصد ظرفیت زراعی به ترتیب به عنوان آبیاری نرمال، تنش ملایم و تنش شدید اعمال گردید. نتایج نشان داد که اعمال تنش شدید نسبت به سطح نرمال آبیاری نشت الکترولیت برگ را ۱۸ درصد افزایش و وزن تر اندام هوایی را ۶۳ درصد کاهش داد. کارایی مصرف آب در تیمار تنش ملایم با شرایط نرمال تفاوت معنی داری نشان نداد در حالی که اعمال تنش شدید منجر به کاهش کارایی مصرف آب شد. تلقیح با میکوریزا نیز شاخص کلروفیل، وزن تر اندام هوایی و کارایی مصرف آب را بهبود داد. همچنین کاربرد بیوچار ۱۵ درصد کارایی مصرف آب را بهبود داد. به طور کلی کاربرد بیوچار و میکوریزا، با وجود عدم مشاهده اثر متقابل با سطوح تنش، می تواند در تولید زرین گیاه و دیگر گیاهان دارویی در مناطق نیمه خشک موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

تنش خشکی ، کارایی مصرف آب ، کلروفیل ، محتوای نسبی آب ، نشت الکترولیت