تاثیر محلول پاشی پلی آمین ها بر ویژگی های مورفوفیزیولوژیک و درصد اسانس گیاه ریحان (Ocimum basilicum L.)

این تحقیق با هدف بررسی اثرات محلول پاشی برگی پلی آمین ها بر ویژگی های مورفوفیزیولوژیک و درصد اسانس گیاه ریحان اجرا شد. آزمایش در قالب طرح آماری کاملا تصادفی با ۱۰ تیمار شامل اسپرمین، اسپرمیدین و پوتریسین هر کدام در سه سطح ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر با ۳ تکرار انجام شد. تیمار بدون محلول پاشی به عنوان تیمار شاهد بود. نتایج نشان داد محلول پاشی سطوح مختلف اسپرمین، اسپرمیدین و پوتریسین بر وزن تر اندام هوایی و ریشه، وزن خشک اندام هوایی و ریشه و درصد اسانس در سطح آماری ۱ درصد و بر محتوای کلروفیل کل برگ در سطح ۵ درصد تاثیر معنی داری داشت. بیشترین وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه و درصد اسانس در تیمار ۱۰۰ میلی گرم در لیتر اسپرمیدین بود. همچنین بیشترین محتوای کلروفیل کل برگ با محلول پاشی ۱۰۰ میلی گرم در لیتر پوتریسین مشاهده شد. بطورکلی نتایج نشان داد که محلول پاشی سطوح مختلف اسپرمین، اسپرمیدین و پوتریسین سبب افزایش عملکرد کمی و کیفی گیاه ریحان شد. بیشترین میزان اسانس (۸۲/۰ درصد) در تیمار ۱۰۰ میلی گرم در لیتر اسپرمیدین و کمترین میزان اسانس (۱۲/۰ درصد) در تیمار شاهد بود. بطورکلی نتایج نشان داد که محلول پاشی برگی گیاه ریحان با پلی آمین ها به ویژه با غلظت ۱۰۰ میلی گرم در لیتر سبب بهبود ویژگی های مورفوفیزیولوژیک و درصد اسانس شد.

کلیدواژه ها:

اسپرمین ، اسپرمیدین ، پوتریسین ، ریحان