اثر جنگلکاری بر بهبود کیفیت هوا و کاهش آلودگی

امروزه آلودگی هوا یکی از مهمترین و اساسی ترین تهدیدات و مشکلات جامعه جهانی به دلیل اثرات مختلف بهداشتی، محیط زیستی و اقتصادی آن در محیط های مختلف بخصوص محیط زیست شهری است. آلودگی هوا یک آلودگی فرامرزی است که نه تنها نواحی اطراف منبع تولید کننده، بلکه نواحی دوردست و سراسر جهان را تحت تاثیر قرار می دهد و منجر به کاهش کیفیت محیط و در نتیجه تهدیدات سلامت جوامع انسانی می گردد. از اینرو بررسی و ارزیابی روش ها و راهکارهای مختلف جهت کاهش و سازگاری با این تهدید زیست محیطی ضروری است. به همین جهت در این مطالعه به بررسی نقش جنگلکاری ها در بهبود کیفیت هوا و کاهش آلودگی ها زیست محیطی به شیوه مروری و کتابخانه ای پرداخته شد. در پایان شواهد حاکی از آن بود که جنگلکاری ها و پوشش های سبز شهری مانند پارک ها، میدان ها و خیابان های پر درخت، یکی از راه حل های مبتنی بر طبیعت هستند که کارکردها و خدمات اکوسیستمی فراوانی در ارتباط با بهبود کیفیت هوا و کاهش آلاینده ها ارائه می دهند. از جمله این کارکردها یا خدمات می توان به جذب آلاینده های هوا اعم از آلی و معدنی نظیر فلزات سنگین، ذرات معلق و گازها، پایش آلاینده های هوا و خاک، کاهش دمای هوا، تعدیل آب و هوا، کاهش اثر پدیده جزایر حرارتی با استفاده از مکانیسم های مختلف (رسوب و پراکندگی) اشاره نمود. علاوه بر این یافته ها حاکی از آن بود توانایی پوشش های جنگلی در بهبود کیفیت هوا و کاهش آلاینده ها بسته به عوامل مختلف نظیر شرایط آب و هوایی محلی، تراکم و تنوع پوشش گیاهی و جنگلی، سن درخت، نوع گونه ها و ویژگی های خاک، نوع آلاینده ها و غلظت آن ها، متفاوت است و تغییرات مکانی و زمانی را از خود نشان می دهند. از اینرو توجه به این پارامترها در توسعه و کاشت درختان و پوشش های سبز شهری ضروری می باشد.

کلیدواژه ها:

جنگلکاری ، کیفیت هوا ، آلاینده های زیست محیطی ، درختان ، جزایر حرارتی شهری