پیش بینی بهزیستی ذهنی و سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت براساس اضطراب سلامت و درماندگی آموخته شده در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی بهزیستی ذهنی و سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت براساس اضطراب سلامت و درماندگی آموخته شده در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام گرفت. مواد و روش ها: این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شهر تهران، مراجعه کننده به مرکز ام اس ایران در طی ۶ ماه اول سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۲۰۰۰ نفر بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، تعداد ۳۴۵ نفر به دست آمد و پرسشنامه درماندگی آموخته شده سلیگمن و تیازدیل(۱۹۷۱)، پرسشنامه اضطراب سلامت سالکوسکیس و وارویک(۲۰۰۲)، پرسشنامه سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت والکر(۱۹۹۷)، پرسشنامه بهزیستی ذهنی(۲۰۰۳) را تکمیل نمودند. یافته ها: تحلیل داده های حاصل با استفاده از از نرم افزار اماری SPSS ۲۷ انجام شد. نتایج نشان داد که برای مدل رگرسیون اضطراب سلامت و درماندگی خودآموخته شده با بهزیستی ذهنی(۰۰۱/۰ = Sig؛ ۲۰۸/۴۷ = F) و برای مدل رگرسیون اضطراب سلامت و درماندگی خودآموخته شده با سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت(۰۰۰/۰ = Sig؛ ۵۷۸/۵۸ = F) به دست آمده و با توجه به اینکه مقدار ۲۰۸/۴۷ و ۵۷۸/۵۸ از مقدار بحرانی ۰۲۲/۳ بیشتر است، لذا می توان نتیجه گرفت که در سطح اطمینان ۹۵/۰ و سطح خطای ۰۵/۰ متغیرهای اضطراب سلامت و درماندگی آموخته شده قابلیت پیش بینی بهزیستی ذهنی و سبک زندگی ارتقا دهنده بیماران مالتیپل اسکلروزیس را دارند. نتیجه گیری: براساس یافته های به دست آمده لازم است با آموزش های مناسب، اضطراب سلامت و در ماندگی آموخته شده در بیماران کاهش داد تا به پیامدهای مثبتی در میزان ارتقای بهزیستی ذهنی و انتخاب سبک صحیح زندگی دست یابند. واژه های کلیدی: اضطراب سلامت، بهزیستی ذهنی، سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت، درماندگی آموخته شده، مولتیپل اسکلروزیس

کلیدواژه ها:

اضطراب سلامت ، بهزیستی ذهنی ، سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت ، درماندگی آموخته شده ، مولتیپل اسکلروزیس