تحلیل ضرورت توجه به یادگیری خدمت محوری در آموزش علوم اجتماعی پایه دوازدهم

یادگیری خدمت محور با تاریخچه ای حدود یک قرن، یکی از انواع یادگیری تجربی است که یادگیری را از حالت سنتی خارج کرده و سعی دارد آن را به صورت فعال با واقعیت های زندگی پیوند دهد تا یادگیرندگان فرصتی جهت بررسی و رفع نیازهای جامعه خود در حین یادگیری بیابند. همراهی دروس مختلف بخصوص علوم اجتماعی پایه دوازدهم با یادگیری خدمت محوری، پیامدهایی به همراه دارد که توجه به آن می تواند در تحقق اهداف اسناد بالادستی آموزش و پرورش مفید واقع شود. هدف پژوهش حاضر واکاوی ضرورت توجه به یادگیری خدمت محوری در آموزش علوم اجتماعی پایه دوازدهم است. روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری آن کتابخانه ای است. جهت دستیابی به هدف پژوهش از منابع کتابخانه ای شامل کتب، مقالات و پایان نامه ها داخلی و خارجی و اسناد بالادستی نظام آموزشی استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که توجه به یادگیری خدمت محور و پیامدهای حاصل از آن در سطوح مختلف فردی، مدرسه ای و اجتماعی در برنامه درسی مدارس، به ویژه روند آموزشی علوم اجتماعی پایه دوازدهم می تواند تاثیر بسزایی بر گسترش فرهنگ خدمت محوری و تقویت ظرفیت شهروندی در جامعه و کمک به افراد برای حل بهتر مسائل زندگی فردی و اجتماعی با تکیه بر تفکر انتقادی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

پیامدهای یادگیری ، خدمت محوری ، علوم اجتماعی ، پایه دوازدهم