ارائه یک مدل پرلز شناسنامه دار سنجش و ارزشیابی پیشرفت سواد خواندن بین المللی دانش آموزان دوره ابتدایی بر اساس خواندن داستان مرگ سیاوش

این پژوهش با هدف ارائه یک مدل پرلز شناسنامه دار سنجش و ارزشیابی پیشرفت سواد خواندن بین المللی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی بر اساس خواندن داستان ادبی مرگ سیاوش در شاهنامه فردوسی به روش تحلیلی-تطبیقی و پیمایش در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شده است. روش گردآوری اطلاعات روش کتابخانه ای و ابزار اندازه گیری نمون شناسنامه داستان های ادبی پرلز بوده است. آزمون پرلز ابزاری بین المللی است که برای ارزیابی پیشرفت سواد خواندن دانش آموزان در سطوح ابتدایی با هدف سنجش توانایی دانش آموزان در درک متن، تفسیر اطلاعات و قضاوت در مورد متون طراحی شده است. در این مدل ابداعی ایرانی پرلز نتایج واکاوی داستان مرگ سیاوش نشان داد که ۲۰ پرسش پایانی سنجش و ارزشیابی پیشرفت سواد خواندن دانش آموزان در زمینه تحقق مولفه های فرآیندهای توانایی درک مطلب پرلز (استنباط های مستقیم، تمرکز و بازیابی اطلاعاتی، تفسیر و تلفیق ایده ها و اطلاعات و بررسی و ارزیابی محتوا) به ترتیب ۳۰، ۲۰، ۳۰ و ۲۰ درصد فراوانی نسبی داشته اند. و پرسش ها دارای شناسنامه پرلز بوده اند. همچنین اهداف طرح هر پرسش و نوع فرآیند درک مطلب در سنجش و ارزیابی کاملا مشخص بوده است که جامعیت پرلز سوال های خلق شده را تایید می کند. و ذهن یادگیرنده را در فرایند یادهی-یادگیری وادار به فکر کردن، مرور ذهنی و تامل در متن و واکاوی مطلب می نماید. داستان های شاهنامه به ویژه داستان های مبتنی بر استاندارد پرلز سبب تقویت درک مطلب کودکان، بهبود خلاقیت و تخیل کودکان، آشنایی کودکان با مفاهیم، ارزش ها و آداب و رسوم و فرهنگ ایرانی، تقویت مهارت های حل مسئله و توسعه مفاهیم و ارزش های مهم اخلاقی می شوند. داستان ساده و تصویری مرگ سیاوش می تواند به کودکان کمک کند تا با مفاهیم مهمی مانند راستگویی، ایمان به خدا، پاکی

کلیدواژه ها:

پرلز ، سنجش ، ارزشیابی ، سواد خواندن ، داستان مرگ سیاوش ، شاهنامه ، فردوسی