پیش بینی شادکامی زناشویی بر مبنای همبستگی و انطباق پذیری خانواده

مطالعه حاضر با هدف پیش پیش بینی شادکامی زناشویی بر مبنای همبستگی و انطباق پذیری خانواده در بین معلمان ناحیه ۴ شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی معلمان زن متاهل ناحیه ۴ مشهد بود. از بین جامعه مذکور ۱۴۵ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه همبستگی و انطباق پذیری خانواده اولسون، پورتنر و لوی (۱۹۸۵) و پرسشنامه شادمانی زناشویی آزرین، ناستر و جونز (۱۹۳۷)، بود. تحلیل یافته ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره انجام پذیرفت و در کلیه تجزیه و تحلیل های آماری این پژوهش از نرم افزار SPSS۲۲ استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین انطباق پذیری با شادکامی زناشویی رابطه منفی و بین همبستگی خانواده با شادکامی زناشویی رابطه مثبت معنی داری وجود دارد. نتایج حاصل از آزمون رگرسیون نشان داد، همبستگی و انطباق پذیری خانواده قابلیت پیش بینی شادکامی زناشویی را داشتند (P < ۰.۰۵). با استفاده از نتایج حاصل از پژوهش حاضر پیشنهاد می شود، مدیران مدارس به وسیله ی مداخلات پیشگیرانه و اجرای کارگاه های خانواده درمانی، همبستگی و انطباق پذیری خانواده در بین معلمان را ارتقاء دهند.

کلیدواژه ها:

شادکامی زناشویی ، همبستگی خانواده ، انطباق پذیری خانواده