هوش مصنوعی و تصمیم گیری قضایی: تحلیل تاثیرات و پیامدهای حقوقی
محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهشهای دینی، علوم اسلامی، فقه و حقوق در ایران و جهان اسلام
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 220
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RICCONF13_033
تاریخ نمایه سازی: 2 مرداد 1404
چکیده مقاله:
این پژوهش با رویکردی ترکیبی (کمی)کیفی) به بررسی جامع تاثیرات هوش مصنوعی بر فرآیند تصمیم گیری قضایی و پیامدهای حقوقی، اخلاقی و عملیاتی آن می پردازد. هدف اصلی تحلیل چگونگی تعامل فناوری هوش مصنوعی با نظام قضایی، شناسایی فرصت ها و چالشها و ارائه چارچوبی عملی برای پیاده سازی این فناوری در ایران است. در این راستا، پرونده قضایی طی سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ مورد تحلیل کمی قرار گرفتند و مصاحبه های عمیق با ۵۰ قاضی، ۲۰ حقوقدان، و ۱۴ متخصص هوش مصنوعی انجام شد. داده های کمی با استفاده از روش های پیشرفته آماری مانند معادلات ساختاری (SEM) و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند، در حالی که داده های کیفی با روش تحلیل تماتیک (Thematic Analysis) کدگذاری و دسته بندی شدند. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی می تواند ۴۵٪ زمان رسیدگی به پرونده ها را کاهش دهد و خطاهای انسانی را از ۱۵٪ به کمتر از ۳.۲٪ برساند. این بهبود کارایی عمدتا ناشی از قابلیت هایی مانند تحلیل خودکار اسناد حقوقی، پیش بینی نتایج دادرسی با دقت ۹۳٪، و مدیریت هوشمند پرونده ها است. با این حال، مهمترین چالشها شامل ناامنی قضات در قبال شفافیت الگوریتم ها (با ضریب اهمیت ۰.۷۸)، خطر نقض حریم خصوصی (۰.۸۲)، و مشکلات مسئولیت پذیری حقوقی (۰.۷۵) شناسایی شدند. مدل مفهومی پژوهش با شاخصهای برازش =۰.۹۵CFI و =۰.۰۴۸RMSEA، ارتباط معناداری بین دقت الگوریتم ها و کیفیت عدالت الگوریتمی را تایید می کند. این مطالعه برای نخستین بار یک چارچوب سه بعدی (حقوقی، فنی، اخلاقی) برای پیاده سازی هوش مصنوعی در نظام قضایی ایران ارائه می دهد که شامل: ۱. تدوین قانون اساسی هوش مصنوعی قضایی با محوریت مسئولیت پذیری و شفافیت ۲. توسعه پلتفرم ملی هوش مصنوعی قضایی مجهز به ابزارهای تحلیل اسناد و پیش بینی نتایج ۳. آموزش تخصصی قضات در زمینه کار با سیستم های هوشمند است. نتایج این پژوهش نه تنها به تایید یافته های پیشین مانند مطالعات اسمیت و جانسون (۲۰۲۳) و رضایی و همکاران(۱۴۰۱) می پردازد بلکه با ارائه شاخص های کمی برای سنجش اثر بخشی هوش مصنوعی و راهکارهای بومی گامی اساسی در جهت تبدیل نظام قضایی به یک سیستم کارآمد، شفاف، و عدالت محور برداشته است. این مدل می تواند به عنوان الگویی برای سایر کشورهای در حال توسعه در ترکیب فناوری و حقوق مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی تصمیم گیری ، قضایی عدالت ، الگوریتمی حقوق ، دیجیتال اخلاق ، مصنوعی یادگیری ماشین در حقوق ، تحلیل دادههای حقوقی ، اتوماسیون قضایی
نویسندگان
حمیدرضا آقاجانی دیز آبادی
دانشجو دکتری تخصصی فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
مهدی محمدیان امیری
استادیار، فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران