نظارت بر عملکرد شورای اسلامی شهر از منظر سرمایهی اجتماعی

گسترش روزافزون شهرنشینی و مشکلات زندگی شهری ایجاب می کند به راهبردهای سودمند جهت بهینه سازی زندگی شهروندان و ساکنان شهری توجه همه جانبه داشته باشیم. در این میان، مدیریت شهری همسو با عصر جدید باید متناسب با نیازهای شهروندان شکل جدید به خود بگیرد. شورای اسلامی شهر که از ارکان مدیریت شهری می باشد، نهادی مردمی، عمومی و غیردولتی است که در ارتباط با انتخاب کنندگان خود، اقدامات و تصمیماتی را وضع می نماید که ممکن است حقوق و آزادیهای آنها را تحت تاثیر قرار دهد. بر عملکرد این نهاد، مانند هر چارچوب مدیریتی دیگر، نظارت مستمر وجود داشته باشد تا دچار انحراف و در نتیجه باعث افت کیفیت زندگی شهری نشود. در این نوشتار با استفاده از مفهوم نظارت مردمی یا همگانی در کنار نظارت های قانونی، به بررسی شیوه های نظارت بر عملکرد شورای شهر و بررسی مفهوم سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از عوامل ناظر و موثر بر کیفیت عملکرد مدیریت شهری و شورای شهر پرداخته شده است. سرمایه ای اجتماعی قابلیت قرارگیری در کنار انواع سرمایه در جریان توسعه یک کشور را دارد. سرمایه اجتماعی بنیان جامعه مدنی بوده و به بهبود عملکرد نهادهای مدیریتی، به خصوص مدیریت شهری، کمک می کند. از طرفی، مفهوم اعتماد محور تعریف سرمایه اجتماعی است. اعتماد تحت تاثیر هنجار و ارتباط متقابل انسانی تولید می شود و روح سرمایه اجتماعی را تشکیل می دهد. مدیریت شهری بیشترین تعامل را با اجتماع و شهروندان دارد و زمانی که در جریان نظارت بر عملکرد، آن اعتماد در ذهن شهروندان نقش ببندد، بر سرمایه اجتماعی افزوده می شود. مدیریت شهری و به طور خاص شورای اسلامی شهر هنگامی می تواند عملکرد بهتری داشته باشد که اعتماد شهروندان را به عنوان سرمایه ی اجتماعی کسب کرده و از آن در مسیر اهداف سازمانی و توسعه ی شهری استفاده نماید. هدف اصلی این تحقیق بررسی اثرگذاری نظارت عمومی با رویکرد تولید سرمایه اجتماعی بر عملکرد شورای شهر است. لذا با تبیین نظارت همگانی به عنوان یکی از مولفه های مدیریت و مدیریت شهری در عصر حاضر و لزوم کاربست عنصر مشارکت اجتماعی در جهت توفیق و کارآمدی نظام مدیریت شهری و در نتیجه رضایت شهروندان و اعتماد عمومی از نحوه عملکرد سیستم مدیریت شهری پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

شورای اسلامی ، شهر ، سرمایه اجتماعی ، نظارت ، مدیریت شهری