بررسی مقایسه ای میزان و علل طلاق قبل و بعد از پاندمی کووید ۱۹ در پرستاران شاغل در بیمارستانهای منتخب شهر تهران سال ۱۴۰۰

مقدمه: طلاق وقتی اتفاق می افتد که استحکام رابطه ازدواج از بین رفته و میان همسران ناسازگاری و تنش ایجاد یک مسئله اجتماعی محسوب شده و به لحاظ تاثیرات گسترده در روند دگرگونی ساختار خانواده حایز اهمیت است. در این پژوهش توصیفی که در بیمارستانهای منتخب شهر تهران انجام شد با در نظر گرفتن ۱۰٪ از حجم کل ۱۱۸ بیمارستان در تهران تعداد ۵ بیمارستان دولتی ۶ بیمارستان خصوصی و ۲ بیمارستان نیروهای مسلح از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. نتایج: از بین ۱۲۸ نفر پرستار مطلقه از ۱۳ بیمارستان میزان طلاق قبل از کرونا در پرستاران ۴۳ و بعد از کرونا ۵۷٪ بود، لذا اطلاعات گویای آن است که بیشترین فراوانی طلاق مربوط به بعد از پاندمی کرونا بوده است. بعلاوه نتایج نشان داد که از بین علل طلاق مقوله میزان خیانت همسر قبل از کرونا افزایش داشت در حالی که اعتماد میان زوجین، میزان معاشرت با خویشاوندان، میزان اعتیاد همسر، میزان برخورد همسران با لحن توهین آمیز، میزان دعوا و پرخاشگری، تاثیر بیماری روحی در طلاق، اهمیت مشکل مالی از نظر زوجین و درصد طلاق بدلیل وجود مشکل مالی بعد از شیوع کرونا نسبت به قبل از آن افزایش داشته است. نتیجه گیری: بروز پاندمی کرونا افت چشمگیری در سلامتی افراد به بار آورده است در پرستاران تعارض کار، خانواده و ادامه پاندمی در چند جهت رخ داده و مشکلات آنان را چندین برابر کرده است. آمار بالای طلاق بعد از شیوع بیماری کووید ۱۹ اهمیت و ضرورت برنامه های مداخله ای سلامتی را برای کاهش اثرات مخرب آن مطرح می سازد از اینرو شناخت علل طلاق می تواند منتهی به روشن شدن ریشه های در امر فروپاشی خانواده ها شود.

کلیدواژه ها:

میزان طلاق علل ، طلاق پاندمی کووید۱۹ ، پرستار